Lata 80 - te w Wadowicach Górnych - niezależne nurty działalności opozycyjnej

Lata 1980 - 1981 dla nas, ówczesnych dziewiętnasto - czy dwudziestolatków, były najpierw czasem wielkiej przygody, a dopiero później okresem dojrzewania świadomości. Na początku chyba do końca nie wiedzieliśmy o co toczy się walka, a chyba już na pewno nie bardzo wierzyliśmy w końcowy sukces tego robotniczego zrywu...    pełny tekst

Krótka historia działalności Funduszu Misyjnego w Wadowicach Górnych

Dokładnie 23 maja 1994 roku odbyło się pierwsze spotkanie grupy kilkunastu przyjaciół i znajomych Ks. Mariana Midury, a celem tego spotkania było określenie i wypracowanie metod działania - jak w sposób w miarę zorganizowany pomóc przebywającemu od jesieni 1993 roku na placówce misyjnej w RPA, Ks. Marianowi Midurze...    pełny tekst

"Cichy Bohater" - wspomnienie o księdzu Józefie Początku

Na cmentarzu parafialnym w Wadowicach Górnych, pośród marmurowych nagrobków i drewnianych krzyży, stoi skromny pomnik wyciosany z czerwonego kamienia trembowelskiego. Każdy przechodzący może odczytać pod małym portretem napis: "Ksiądz Józef Początek,Rzymsko-Katolicki Duchowny, Męczennik za Wiarę i Ojczyznę w latach 1918-1920...    pełny tekst

"Wsi spokojna, wsi wesoła" - czyli wiejskie życie dawniej - fragment książki Janiny Midura "Ocalić od zapomnienia"

Można przyjąć, że pierwszy zapis o wsi Wadowice Dolne pochodzi z roku 1596 i określa ją nazwą Kopaniny. Obecnie przysiółek ten stanowi część Wadowic Dolnych. Wieś należała wówczas do parafii Wadowice Górne. Parafia i kościół pod wezwaniem św. Anny w Wadowicach Górnych ufundowana została staraniem i nakładem Stanisława Tarnowskiego...     pełny tekst

"W stałym zagrożeniu" - wspomnienia Stanisława Walczaka o wadowickich Żydach

Stanisław Walczak urodził się 16 października 1928 r. w Wadowicach Górnych. Z Żydami chodziłem do szkoły powszechnej w Wadowicach Górnych, ale zatargów z nimi nie było. Z lekcji religii wychodzili. Do nich należała koleżanka Baila. Było ich tu więcej. Gdy zaczęli ich prześladować, współczuliśmy im, ale Niemcy za wszystko grozili karą śmierci, dlatego ludzie się bali...    pełny tekst

"Mord w Kosówce" - wspomnienia okupacyjne

Relacja ta jest kolejnym zapisem wstrząsającej prawdy o czasach panowania zbrodni i w szczególny sposób skłania do przemyślenia oraz odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście koszmar okupacji winien ulec zapomnieniu, czy też, odwrotnie, ma być utrwalony w słowie pisanym, żeby stanowić ostrzeżenie dla przyszłych pokoleń. Z upływem lat coraz trudniej jest dochodzić prawdy o tym...    pełny tekst

"Ocalony" - wspomnienia okupacyjne

Józef Kagan ur. 29.VII.1929 r. w Zabrniu w gminie Wadowice Górne, z dala od dróg publicznych i władz gminnych, w tym posterunku granatowej policji. Wsie są rozrzucone wśród plątaniny polnych dróg, krzaków i głębokich rowów. Po deszczu trudno się poruszać, błoto jest dokuczliwe, ale pola w naszej wsi najszybciej obsychają...    pełny tekst

Rys historyczny OSP Wadowice Górne

Ochotnicza Straż Pożarna w Wadowicach Górnych założona została w roku 1904. Data ta przyjęta została na podstawie relacji starszych druhów, jeszcze przed II wojną światową, ale według nowych źródeł, dotąd niepotwierdzonych dowodowo, w archiwum galicyjskim we Lwowie są dokumenty podające rok założenia 1902...    pełny tekst

Prastare Wadowycze

Zadawałoby się pozornie, że starożytna wieś Wadowice Górne w powiecie mieleckim, o jednej drodze, z przylepionymi do niej z obu stron domami, śpi spokojnie, nie dając o sobie znaku w życiu ogólnem. Tymczasem wewnątrz wrzało i wrze tam życie bujne, pełne zapachy wzorzystych łanów, pień kościelnych i cichego bohaterstwa. Bo o tem wspomnieć dziś należy.

Z miasta powiatowego Mielca dostajesz się wśród pól i lasów gościńcem, łączącym Mielec z Radomyślem Wielkim do siedmiokilometrowej drogi gminnej wsi Wadowic Górnych i dolnych. Z daleka już patrzy na cię wspaniały, murowany, postawiony tuż przed Wielką Wojną (1914 r.) kościół pod wezwaniem św. Anny, konsekrowany w r. 1925 przez Księdza Biskupa Leona Wałęgę. Na miejscu tem wznosił się przedtem kościół drewniany, znajdujący się obecnie w niedaleko leżącej wsi Jamach. Wadowice Górne należały w roku 1508 do klucza Żochowskiego dóbr Stanisława Tarnowskiego, męża wielce rycerskiego, który erygował tu parafię w roku 1530. (Źródła dziejowe T. XV. Polska XVI w. opisana przez A. Padwińskiego. Małopolska T. IV. Warszawa, 1886 str. 469 – podają: „Żochow, Kyelkow, Golczow, Xsznycze, Podlyezyany, Gorky, Sdrzarzecz, Thuszymya Kosczyelyow, Wolya Oczyeka, Kolbuszowa, Wyryna, Wadowycze, g. Stanislaus de Tharnow heres de Żochow”).

W roku 1536 było w Wadowicach 20 kmieci, płacących 15 grzywien, karczma, niosąca pół grzywny, jeden zagrodnik, płacący 6 groszy; wieś dawała owsa 40 korcy, kur 40, jaja, sery etc. Kmiecie odrabiali pańszczyznę do Rzemienia. Tutaj był staw rybny i młyn, niosący mało zysku. Były tu lasy dębowe, przynoszące 20 do 30 zł dochodu stosownie do tego, gdy żołędzie obrodziły. (Źródła dziejowe T. XV. Polska XVI w. opisana przez A. Padwińskiego. Małopolska T. IV str. 503. „Vadovicze, Villa generosi Stanislai de Tharnow, Castellani Sandecensis. Sunt in ipsa kmethones 20, soventes 15 marcas, laberna 1 marcam solvens, hortulanus 1 solvens 6 grossos, avene choretos 40, gallos 40, ova, caseos etc., laborant ad praedium Rzemien. Ibidem piscine et molendinum parvi commode. Item silve glandifere, ex quibus quando glandines crescent proveniunt 20, aliquando 30 flor, iuxta crescentiam”).

W roku 1581 miały Wadowice 26 km, 13 łanów, sołtysa na jednym łanie, 10 zagrodników z rolami, ośmiu chałupników, 6 komorników z bydłem, 4 komorników bez bydła i 8 rzemieślników. (Źródła dziejowe T. XV. Polska XVI w. spisana przez A. Padwińskiego. Małopolska T. III. Warszawa, 1886 str. 254: „Wadowycze, gnosi Tarnowski, col. 26. lan. 13. scultet. lan. 1. hort. 10 c. a., chał. 8. Inq. 6, paup 4. artif. 8.”).

Według aktów Archiwum Probostwa Wadowic Górnych ufundował na nowo kościół dnia 26 lipca 1585 r. Jan z Tarnowa Tarnowski, właściciel wsi Wadowic Górnych i kasztelan Sądecki. Z biegiem czasu wieś ta należała do Wisłockich. Parafja wsi Wadowic Górnych należy do diecezji Tarnowskiej, obejmuje wsi: Wadowice dolne, założone w XVIII w. na rubieży puszczy Sandomierskiej, Wampierzów i Prebendów.

Istnieje spis proboszczów Wadowickich, począwszy od r. 1648, który tu dla upamiętnienia zbożnych spraw umieszczamy:
1. Aleksander Marcin Szaracki 1648
2. Walenty Gaździcki 1656
3. Wawrzyniec Lechowicz1656-1668
4. Jan Hyacent Szydłowski 1668-1685
5. Jan Czermiński 1685-1700
6. Jan Janowski 1700-1714
7. Jakób Sowolski 1714-1717
8. Jakub Antoni Cybulski 1717-1725
9. Stanisław Bukowski 1725-1752
10. Jan Grochowolski 1752-1775
11. Jan Ankwicz 1775-1777
12. Feliks Kuczkowski 1777-1784
13. Maciej Kowalski 1784-1797
14. Onufry Skotnicki 1797-1807
15. Maciej Maruszyński 1807-1839
16. Jakób Kolasiński 1840-1859
17. Stanisław Pańkowski 1859-1868
18. Stanisław Gancarz 1869- +3.II.1898
19. Franciszek Seraph Łukasiński 19.IV.1898-1.III.1918
20. Jan Łanowski 1918-26.II.1920
21.Stanisław Grodniewski – od 10.VII.1920
Oni to byli dobrymi aniołami parafian, kierując dusze ich ku prawdzie, wpajając w nich zasady, jak żyć i umierać dla Wiary i Ojczyzny. W okresie pracy parafialnej czterech ostatnich proboszczów żył, wychowywał się, działał i zgasł, jak iskra, cichy bohater Ks. Józef Początek.

Dr. Stanisław Rachwał, „CICHY BOHATER”, Nakładem Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów, Lwów 1927 – (tekst początkowy, zachowana oryginalna pisownia)