BAŚNIOWE MIEJSCA I LEGENDY

Szed se roz Jakubiok łod łorganisty, a ze było juz koło punocka i był decko podchmielony, chcioł być prendko w chołpie i loz na ukos przez zogony, a późni ściżko koło bagien. Kiedy loz koło rzyki Zgórski, cosik cornego wyskocyło z krzoków. Jakubiok myśloł, ze to znowu Jantek łod Kowola se zabaciarzył i nijak ni może trafić do chołpy.
- „Zdupcoj” – zdar się na niego Jakubiok.

Ale to corne coroz mni przypominało Jantka. Jak sie zbliżoł to corne coroz bardzi rosło, ślypia miało wyłupiaste, ni to kot jakiś, ni to pies. Zaceno to skokać przed Jakubiokiem, rosło coroz prendzy i wyglondało juz jak jakiś strasny scur. Zlonk sie Jakubiok niemiłosiernie.

- „Co tu cynić ?” – zmakotnioł.

Dopiro jak zawołoł – „Matko Bosko Zgórsko ratuj” – to corne zaśmioło sie i uciekło. Spietroł sie straśnie Jakubiok, pseskocył przez krzykope i prendko cik na ukoski. Ciemnica była strasno, tylko gdziesik dwa światełka świciły.
- „Jakiesik chołpy” – pomyśloł se Jakubiok i zacon lecieć w tamte strone.

Lecioł tak, jaz zmiarkowoł, ze jest w tym miejscu co juz był, co to corne go strasyło i skokało przed nim. Zlonk sie coroz bardzi i zacon uciekać z powrotem. Lecioł przez jakiesik krzoki, doły, zogony – i znowu zobocył światełka, jakby dwie świcki na stole.

Włosy mu staneły na głowie i nogi troche umdlały, bo słysoł, ze diobły przesiadujo na bagnach i w krzokach koło rzyki i lubio lotać po polu jak światełka, zeby łomamić i zwodzić na manowce ludzi. Cik tak bez łopamiętanio i juz myśloł ze znaloz droge, a tu znowu wloz w jakosik wode.


Pomyśloł se ze chyba go zły wodzi. Klęknoł, przeżegnoł się i łodmówił trzy zdrowaśki do Matki Boski Zgórski i dodoł jeszcze zdrowaśke do świnty Anny z Górnych. Łobiecoł przy tym, ze juz bedzie chodził do kościoła i nie bedzie popijoł u łorganisty i bił baby.

Do chołpy dowlók się dopiro dodnia, i to z drugi strony – bo nie łod Zgórska ino łod Zodworzo. Cały łokalony, upaprany i łobdarty.

Jak go zobocyła baba, jak zacena jojcyć:
- „A kaj ześ był kiernozie jeden, by cie pieron uwalył, znowu chlołeś ?

Ale Jakubiok gemby nie łotworzył, ino poszed do kumory zeby se legnąć. Późni baba nijak ni mogła sie nadziwić co sie z i chłopem stało. Do kościoła zacon chodzić, renki na nio nie podniós, a i do łorganisty juz nie zaglondoł.


Jakubiok do śmierci nie powiedzioł nikomu, jak to go kiejsik zły wodził.

Tekst z warsztatów grupy tematycznej "Baśniowe miejsca i legendy" w ramach projektu "Każdy z nas jest artystą", realizowanego przez Klub Gier Logicznych "Szarotka" Wadowice Górne - Program "Równać Szanse 2010" - Regionalny Konkurs Grantowy

domena | Hotele Gdańsk | komunie częstochowa | australia phone cards | Tłumacz języka rosyjskiego